نامیدن

نامیدن. [ دَ ] ( مص ) ( از: نام + یدن، پسوند مصدری ) پهلوی: نامینیتن ( نام گذاشتن ). ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). نام گذاشتن. ( فرهنگ نظام ). اسم گذاشتن. ( ناظم الاطباء ). تسمیه. نام نهادن. موسوم کردن. نام دادن. || کسی را به نام خواندن. احضار کردن. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). طلب کردن.خواندن.بانگ زدن. آواز کردن. نام بر زبان آوردن. ( ناظم الاطباء ). اسم بردن. خواندن. || نامزد کردن. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || یاد دادن. ( ناظم الاطباء ). || ترجمه. ( یادداشت مؤلف ).

(دَ ) [ په. ] (مص م. ) اسم گذاشتن.

خواندن کسی یا چیزی به اسم و نام، نام نهادن.

نام نهادن، خواندن کسی یاچیزی باسم ونام خودش
( مصدر ) ( نامیدنامدخواهدنامیدبنام نامنده نامیده ) ۱ - نام گذاشتن تسمیه. ۲ - کسی رابنام خواندن.۳ - احضارکردن. ۳ - نامزدکردن بکاری منصوب کردن. ۵ - ترجمه کردن.

nominare
chiamare
اسم گذاشتن.

💡 گفته اند، اول کسانی که این روز را جمعه نامیدند، انصار بودند که پیش از قدوم پیامبر(ص) در مدینه و قبل از نزول سوره ی جمعه، گرد شدند و بین خود گفتند، یهودیان هر هفته یک بار به روز شنبه جمع همی گردند و نصرانیان را همین گونه روز یک شنبه است.

💡 امروزه از نام هایپوکرتین برای نامیدن ژن‌های تولیدکنندهٔ پپتید و و از آرکسین برای خودِ پپتید استفاده می‌شود. سیستم آرکسین مغز موش، آفنیته بالایی با مغز انسان دارد.

💡 وندر آن نور آنچه از نقصان و پستی یافتند عرش نامیدند و زان کرسی فروتر داشتند