نازکن

( صفت ) آنکه ناز کند: کار بهار و یار به دور اوفتد که هست دایم بهار نازکش و یار ناز کن. ( ملک الشعرائ بهار )

💡 به هرچه نازکنی انفعال همت توست غبار ناشده در چشم انتظار مریز

💡 کم از حباب نه‌ای‌، نازکن به ذوق فنا سر بریده کلاهی‌ست بر هوا انداز

💡 نازکن‌ گر فکر خویشت ره نزد ازگریبان غافلی بشکن کلاه

💡 بیخودی را چارسوی نازکن رنگ گرداندن دکان جوهریست

💡 در ره او چون نیاز انباز توست نازکن عالم اسیر ناز توست