مگوی

نگو، اظهار نکن. بدو گفت گیو این که گفتی مگوی..... که تیره شود زین سخن آبروی

💡 پند هفتم راز خود با کس مگوی تا که سرگشته نگردی همچو گوی

💡 رهن سر کوی تو وطن‌ها که مگوی وقف دم تیغ تو انین‌ها که مپرس

💡 من از تیغ کرشمه کشته گشتم کشنده حاضر است، اما مگویید

💡 شمس الحق تبریز رسیدست مگویید کز چرخ صفا آن مه اسرار برآمد

💡 گر گوید خون گری مگوی از چه سبب ور گوید جان بده مگو کی شاید

💡 با کس غم دل مگوی زیرا که نماند یک دوست که با او غم دل بتوان گفت.