مگوی

💡 پند هفتم راز خود با کس مگوی تا که سرگشته نگردی همچو گوی

💡 رهن سر کوی تو وطن‌ها که مگوی وقف دم تیغ تو انین‌ها که مپرس

💡 من از تیغ کرشمه کشته گشتم کشنده حاضر است، اما مگویید

💡 شمس الحق تبریز رسیدست مگویید کز چرخ صفا آن مه اسرار برآمد

💡 گر گوید خون گری مگوی از چه سبب ور گوید جان بده مگو کی شاید

💡 با کس غم دل مگوی زیرا که نماند یک دوست که با او غم دل بتوان گفت.

💡 شاعر در این بیت با استفاده از واژه مگوی، به مخاطب هشدار می‌دهد که از سخنان بیهوده و بی‌محتوا در مجالس خود خودداری و پرهیز کند.

💡 در متون قدیمی ادبی، عبارت مگوی بسیار کاربرد داشت و برای بیان نهی و منع از انجام یک عمل یا گفتن یک حرف به کار می‌رفت.

💡 اگر می‌خواهی در جمع بزرگان احترام خود را حفظ کنی، مگوی سخنانی که ممکن است باعث رنجش دیگران یا از دست رفتن اعتبار و شخصیت تو شود.