خیره روی

خیره روی. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) بی حیا. بی شرم. ( آنندراج ). خیره رو:
پرخدویی زشت خویی
خیره رویی خربطی.سوزنی.برون تاخت خواهنده خیره روی
نکوهیدن آغاز کردش بکوی.سعدی ( بوستان ).صفائی بدست آر ای خیره روی
که ننماید آیینه تیره روی.سعدی ( بوستان ).

بی حیا بی شرم

💡 نشاید چنین خیره روی تباه که بد نامی آرد در ایوان شاه

💡 کشت گردون خیره روی مرا خیره زینسان مرا فرو مگذار

💡 صفایی به دست آور ای خیره روی که ننماید آیینهٔ تیره، روی

💡 فرقت خیره روی روبا روی از منت در ربود مردا مرد

💡 ای غم چه خیره رویی آخر مرا نگویی اندر درم درافتی چون او درم درآید