واژه «مگوش» از نظر ریشهشناسی به اصطلاح «مغ» یا «مغان» در زبان پارسی باستان وابسته است و خاستگاه آن به دورههای کهن تاریخ ایران بازمیگردد. مغ در متون کهن به طبقهای از روحانیان و دانایان آیین زرتشتی گفته میشده است. مغان نقش دینی، آیینی و آموزشی در جامعه ایران باستان داشتهاند. در برخی منابع، مغ یا مگوش با واژههایی مانند موبد و روحانی زرتشتی هممعنا دانسته شده است. همچنین در متون اسلامی و تاریخی، واژه مجوس برای اشاره به همین گروه به کار رفته است. مگوش در این چارچوب، به فردی وابسته به دانش و آیین مذهبی کهن دلالت میکند. در مجموع، این واژه بار تاریخی و دینی دارد و به سنتهای ایران باستان مربوط است.
مگوش
ویکی واژه
مغ یا مغان به زبان پارسی باستان اینگونه تعبیر شده است.
جمله سازی با مگوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نیست جمعی را چو بر قول تو گوش صد سخن گر باشدت یک را مگوش
💡 امرهم شوری بخوان اندر صحف یار را باش و مگوش از ناز اف
