Effy

💡 They shopped at the farmers’ market and ate vegetarian lunches at Effy’s on West 96th Street.

آنها در بازار کشاورزان خرید کردند و ناهارهای گیاهی را در رستوران اِفیز در خیابان غربی نود و ششم خوردند.

💡 The mural Effy painted under the bridge layered fish, bicycles, and constellations, a whimsical map of how our town actually moves.

نقاشی دیواری که افی زیر پل کشیده بود، لایه‌هایی از ماهی، دوچرخه و صورت‌های فلکی را در خود جای داده بود، نقشه‌ای خیال‌انگیز از چگونگی حرکت واقعی شهر ما.

💡 They connected a week later for brunch at Effy’s Kitchen, a cafe a block away from Dr. Mullangi’s Upper East Side her apartment.

آنها یک هفته بعد برای صرف ناهار در کافه اِفیز کیچن، کافه‌ای که یک بلوک با آپارتمان دکتر مولانجی در آپِر ایست ساید فاصله داشت، با هم قرار گذاشتند.

💡 “With these incidents, we undermine public trust to this whole enterprise,” warns Effy Vayena, a bioethicist at the Swiss Federal Institute of Technology in Zurich.

اِفی واینا، متخصص اخلاق زیستی در مؤسسه فناوری فدرال سوئیس در زوریخ، هشدار می‌دهد: «با این حوادث، اعتماد عمومی به کل این نهاد را تضعیف می‌کنیم.»

💡 Effy runs the neighborhood swap, matching strollers with new parents and turning clutter into cheerful, useful second lives.

اِفی تبادل محله را انجام می‌دهد، کالسکه‌ها را با والدین جدید جور می‌کند و خرت و پرت‌ها را به زندگی دوم شاد و مفید تبدیل می‌کند.

💡 When meetings drift, Effy asks one incisive question, cutting through noise without embarrassing anyone who lost the thread.

وقتی جلسات از مسیر اصلی خود خارج می‌شوند، اِفی یک سوال قاطع می‌پرسد و بدون اینکه کسی را که موضوع را گم کرده شرمنده کند، سر و صداها را قطع می‌کند.