مقشر

مقشر. [ م ُ ق َش ْ ش َ ] ( ع ص ) پوست دور کرده شده و این از تقشیر است که به معنی پوست دور کردن باشد. ( غیاث ) ( آنندراج ). قشر برآورده شده و پوست کنده شده و سپیدشده. ( ناظم الاطباء ). پوست بازکرده. پوست کرده. پوست کنده و سپید کرده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
ترا بهره از علم خار است یا که
مرا بهره از علم مغز مقشر.ناصرخسرو.غذا کشکاب و اسفاناخ و باقلی و ماش مقشر باید. ( ذخیره خوارزمشاهی ). گفتم سرش بگشای، وی بگشاد کمک مصری و مغز بادام مقشر و شکر و کعب الغزال بود. ( ترجمه رساله قشیریه چ فروزانفر ص 256 ).
- بادام مقشر؛ مغز بادام پوست دورکرده. ( ناظم الاطباء ).
- جو مقشر؛ جو سپیدکرده. ( ناظم الاطباء ). جو پوست کنده. بلغور جو. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- مقشر کردن؛ پوست باز کردن. پوست کردن. پوست کندن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
|| واضح. صریح. ( از اقرب الموارد ). صریح. بی پرده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
ثبوت آن هم از آن طریق است که ثبوت زنا به گواهان عدول و لفظ صریح که چهار مرد عدل گویند به لفظ صریح مفسر و مقشر که... ( کشف الاسرار ج 3 ص 673 ).
در قشر بمانده کی توان دید
مقصود خلاصه مقشر.سنائی ( دیوان چ مصفا ص 156 ).عاجز شوم و فروگذارم
نیکو باشد سخن مقشر.( از سندبادنامه، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).|| رجل مقشر؛ مرد عریان. ( اقرب الموارد ).
|| ( اِ ) پسته مغز. ( مهذب الاسماء ). فلان یتفکه بالمقشر؛ ای بالفستق. ( اقرب الموارد ).
مقشر. [ م ُ ق َش ْ ش ِ ] ( ع ص ) آن که پوست از روی مردمان بازکند. ( مهذب الاسماء ). || آنکه قشر و پوست از چیزی برمی گیرد. ( ناظم الاطباء ).
مقشر. [ م ِ ش َ ] ( ع ص ) ستیهنده در سؤال. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ستیهنده و الحاح کننده در سؤال. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

۱. پوست کرده شده، پوست کنده.
۲. دانه ای که پوست آن را کنده باشند.

پوست کرده شده، پوست کنده، دانهای که پوست آنراکنده باشند
( اسم ) دانهای که پوست آنرا کنده باشند پوست کنده: [ ماش مقشر].
ستیهنده در سوال.

💡 دیدهٔ منتظران تو به صدکوشش اشک روغنی کرد ز بادام مقشر پیدا

💡 وان تیر چه تیرست که بالای عدو را دارد چو کمان چفته به پیکان مقشر

💡 دلم را برده از جا سرو قد نازک اندامی تنی گلبرگ نسرینی مقشر مغز بادامی

💡 پردهٔ‌چشمم‌به‌برق حسرت‌دیدارسوخت انتظار آخر مقشرکرد بادام مرا

💡 هم سادهٔ سیمین بدو هم بادهٔ رنگین هم جوز منقا بد و هم لوز مقشر

💡 تو را بهره از علم خار است یا که مرا بهره مغز است و دانهٔ مقشر