مسجود

مسجود. [ م َ] ( ع ص ) سجده شده. عبادت شده. معبود. پرستیده شده. ( ناظم الاطباء ). سجده گرفته. ( مهذب الاسماء ):
مسجود زمین و آسمان است
تخت تو که از مکان نجنبد.خاقانی.- مسجود ملائک؛ آدم ابوالبشر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) سجده شده، عبادت شده.

کسی یا چیزی که بر آن سجده می کنند.

سجده شده، کسی که براوسجده کنند
(اسم ) سجده شده کسی که براو سجده کنند: ای آدم. تو آنی که الله تعالی...و ترا در بهشت بنشاند و مسجود فریشتگان کرد.

سجده شده، عبادت شده.

💡 شاه در ملک خویش از پی جود چون شد او پیش عقلها مسجود

💡 مسجود ملک آدم عشقست جمالت را بر خیل رسل اقدم عشقست جمالت را

💡 معبود عالمی تو مقصود عالمی تو مسجود عالمی تو قم ربک فکبر

💡 ای باخلاص تومقبول نماز ای ز میلاد تو مسجود حرم

💡 مسجود ملک تا نشود چون آدم عالم نشود به عالم اسما او

💡 پردهٔ ساز خداوندیست وضع بندگی گر سجودآموز خود گردیده‌ای مسجود باش