مزاحم

مزاحم. [ م ُح ِ ] ( ع ص ) انبوهی کننده و تنگی کننده. ( ناظم الاطباء ). || رنج رساننده و آزار دهنده و زحمت رساننده. معارض و مانع و بازدارنده. ( ناظم الاطباء ).
- مزاحم شدن؛ آزار رسانیدن و تصدیع دادن و زحمت دادن؛ در تداول گفته می شود مزاحم نباشم.( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

(مُ حِ ) [ ع. ] (اِفا. ) باعث زحمت، آزار - دهنده.

کسی یا چیزی که باعث زحمت دیگری می شود، رنج رساننده.

رنج رساننده، انبوهی کننده، زحمت افزا، کسی که باعث زحمت دیگری بشود
( اسم ) ۱- زحمت دهنده رنج دهنده باعث زحمت. ۲ - انبوهی کننده.
انبوهی کننده و تنگی کننده

💡 بی لب او چون مزاحم سرد بود از باد سرد از لب او شهد و شکّر سازگار آمد مرا

💡 در مجمع البیان آمده است: آسیه دختر مزاحم از بنی‌اسرائیل بود. فرعون او را به زنی گرفت. او از نسل پیامبران بود و بر مؤمنان رحم می‌کرد و احسان می‌نمود.

💡 نکتهٔ دیگری که در تمامی تواریخ یونانی دیده می‌شود، عدم خشونت شاهنشاهان هخامنشی نسبت به دشمنانی بود که ابراز اطاعت می‌کردند. در تمامی مدتی که خشایارشا در یونان به سر می‌برد هر کس را که ابراز اطاعت کرد مورد عفو قرار داد و هر افسر و سرباز که تسلیم می‌گردید از هرگونه مزاحمت مصون بود.

💡 آهم اگر مزاحم گردون شود چه سود؟ نتوان سوی فرشته به رجم شهاب شد

💡 فرد مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی، برای کاهش اضطراب خود که ناشی از فکر مزاحم است، فعالیت دیگری انجام می‌دهد که اضطراب او را کاهش دهد و در نتیجه وسواس را تشدید می‌کند[نیازمند منبع]