لغت نامه دهخدا
( مدیة ) مدیة. [ م َدْ / م ُدْ / م ِدْ ی َ ] ( ع اِ ) دشنه. ( منتهی الارب ). شفره. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( متن اللغة ). سکین. ( متن اللغة ). ج، مَدی ̍، مُدی ̍، مِدی ̍، مُدیات، مُدَیات. || قبضه کمان. ( منتهی الارب ): مدیةالقوس؛ کبدها. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ).