مختفی

مختفی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نهان و پوشیده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). نهان و پوشیده و پنهان شده. ( ناظم الاطباء ):
نور حس با این غلیظی مختفی است
چون خفی نبود ضیائی کان صفی است.مولوی.بند تقدیر و قضای مختفی
هان نبیند آن بجز جان صفی.مولوی.|| بیرون آورنده و آشکاراکننده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || نباش یعنی کفن آهنج. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) نباش و کفن آهنج. ( ناظم الاطباء ). کفن دزد.( مهذب الاسماء ). || پنهان کننده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اختفاء شود.

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِفا. ) پنهان شده، پنهان شونده.

پنهان، نهان، پوشیده.

پنهان شونده، پنهان، نهان و پوشیده
۱ - ( اسم ) پنهان شونده. ۲ - ( صفت ) پوشیده پنهان: نک پیاپی کاروانها مقتفی زین شکاف در که هست آن مختفی. ( مثنوی ) یا قضای مختفی. قضاوقدر الهی که پوشیده و نهانست: بند تقدیر وقضای مختقی که ببیند آن بجز جان صفی. ( مثنوی ) یا های مختفی. های غیر ملفوظ که های بیان حرکت ماقبل است ( مثلا در: خانه لانه ).

💡 مشرک باطن چو در شرک خفی ست حبس و قید او به باطن مختفی ست

💡 گنج‌ها در علم بودش مختفی خوش به عین آورد آن گنج خفی

💡 ظاهر از ناصیه اش حشمت شاهی نگریست مختفی در رخش آثار آلهی نگریست

💡 یمشی علی الاین والحیات مختفیا نفسی فداوک من سار علی ساق

💡 دیده وصال بس صفی فاش و عیان نه مختفی تا بصباح از شبش تا بتموز از دیش