متوقع

متوقع. [ م ُ ت َ وَق ْ ق ِ ] ( ع ص ) چشم دارنده به وقوع چیزی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). چشم دارنده به وقوع چیزی. متنظر و نگران. امیدوار. ( ناظم الاطباء ): امیرالمؤمنین جویای این است و خواهان است و امیدوار است و متوقع است. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 314 ). این بنده ثناگستر متوقع است و مجال امیدش متوسع... ( مرزبان نامه ص 10 ). گفتم بعد از آنکه از دست متوقعان به جان آمده اند و از رقعه گدایان به فغان. ( سعدی گلستان، کلیات چ مصفا ص 119 ). نه گوش به سخن متوقعان که... ( گلستان ). متوقع که در کنارش گیرم کناره گرفتم. ( گلستان ).
متوقع. [ م ُ ت َ وَق ْ ق َ ] ( ع ص )آرزو شده. امید داشته شده. مورد انتظار. مورد چشم داشت. منظور: در مسهل نادادن مرگ متوقع بود و در مسهل دادن مرگ و زندگانی هر دو متوقع بود. مسهل دادن اولیتر دیدم. ( چهارمقاله نظامی ص 13 ). و متوقعات ایشان از حضرت به ایجاب مقرون گشت و پسر او شاهشار به خدمت تخت سلطان آمد و از تقریب و ترحیب بهره تمام یافت. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 340 ).

(مُ تَ وَ قِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) امیدوار، چشم دارنده.

کسی که از دیگری چیزی توقع دارد، توقع دارنده، خواهش کننده.

توقع دارنده، خواهش کننده، کسی که ازدیگری چیزی توقع دارد
( اسم ) چشم دارنده امید دارنده: این بند. ثنا گستر متوقع است و مجال امیدش متوسع... جمع: متوقعین.

esigente
امیدوار، چشم دارنده.

💡 و از زنی که پیش از صبح پاک شود، چو نماز شام و نماز خفتن قضا نکند که نیاموخته باشد یا مردی که زن را در حال حیض طلاق دهد و نیاموخته باشد که حرام است، معذور نباشد و با وی گویند، «تو را گفته بودیم که طلب علم فریضه است، از این فریضه چرا دست بداشتی تا در حرام افتادی؟» مگر که واقعه ای نادر باشد که افتادن آن متوقع نبود، آن کار معذور باشد.