مبتدع

مبتدع. [ م ُ ت َ دِ] ( ع ص ) اهل بدعت. ( منتهی الارب ). بدعت کننده. ( آنندراج ) ( غیاث ). مخترع و ملحد. و کسی که عقیده تازه در دین آورد و بدعت گذارد؛ طایفه مبتدعه، گروه ملحد و اهل بدعت. ( از ناظم الاطباء ). آن که بدعت در دین نهد. بدعت گذار. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
روز و شب مبتدعان را و هواداران را
هر کجا یابد چون مار همی کوبد سر.فرخی.هیچ مذهب و مبتدع او را از راه نتواند برد. ( سیاست نامه ). و در پارس تا مذهب اسلام ظاهر شده است همگان مذهب سنت و جماعت داشته اند و مبتدعان آنجا ثبات نیابند وتعصب مذهب گبری ندانند. ( فارسنامه ابن البلخی ص 117 ).
مبتدع و مبدعند بردرت اهل سخن
مبدع این شیوه اوست مبتدعند آن و این.خاقانی.تا قیامت ماند این هفتاد و دو
که نیاید مبتدع را گفت و گو.مولوی.|| نو بیرون آورنده. ( از منتهی الارب ). استخراج کننده و احداث کننده. مخترع. ( از ناظم الاطباء ). ابداع کننده. اختراع کننده.
مبتدع. [ م ُ ت َ دَ ] ( ع ص ) تازه پیدا شده و بتازگی اختراع شده و اختراع نو و تازه. ( ناظم الاطباء ).

(مُ تَ دِ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - ابداع کننده، اختراع کننده. ۲ - بدعت گذارنده.
(مُ تَ دَ ) [ ع. ] (اِمف. ) ابداع شده، اختراع شده.

بدعت گذار، ابداع کننده.

بدعت گذارنده، ابداع کننده
(اسم ) ۱ - ابداع کننده اختراع کننده. ۲ - بدعت گذارنده هیچ بد مذهب و مبتدع او را از راه نتواند برد.

ابداع شده، اختراع شده.
ابداع کننده، اختراع کننده.
بدعت گذارنده.

💡 نیست یک ملحد و یک مبتدع اندر آفاق که وی از حجت و نام تو هراسان نشود

💡 در هفت بخش عالم یک مبتدع نماند کز ذوالفقار حجت تو دلفگار نیست

💡 اما ترک عادت این طایفه، شرط طریق ایشان نباشد و آن‌چه ایشان اندر حال، جامهٔ پشمین کمتر پوشند دو معنی راست: یکی آن که پشم‌ها شوریده شده است و چهارپایان اندر غارت‌ها از جای به جای افتاده، و دیگر آن که گروهی از مبتدعه مر جامهٔ پشمین را شعار کرده‌اند و خلاف شعار مبتدعان اگرچه خلاف سنت بود سنت بود.

💡 مبتدع چون صید او شد مانده در دام نظر از دم سنت هدر شد مبتدع را دین و دم

💡 خار زرع شرع، یعنی مبتدع بر کند پاک اینهمه طوبی نشانان بنده این خار کن