مؤالفت

(مُ آ لِ فَ ) [ ع. مؤالفة ] (مص ل. ) الفت گرفتن، خوی گرفتن.

۱. انس والفت گرفتن.
۲. دوستی، همدمی.

مؤالفة
الفت گرفتن، خوی گرفتن.

💡 گردد بلند کوکب بخت مؤالفت تا صبح از سپهر برآرد سر آفتاب

💡 چرا به بزم رقیبان حدیث دوست نگفتی بست نبود خلاف مؤالفت که برفتی

💡 از در آشتی درآ عهد مؤالفت بپا دولت حسن باشدت خلق نکو کن و حسن