لوترا

لوترا. [ ت َ ] ( اِ ) لوتر. ( برهان ). لوتره. لهجه. شکسته زبانی. رُطینی. زبانی بود که دو کس با هم قرار داده باشند که چون با هم سخن کنند دیگری نفهمد و آن را زبان زرگری نیز گویند. ( جهانگیری ): مردم استرآباد به دو زبان سخن گویند: یکی به لوترا [ ی ] استرآبادی و دیگری به پارسی کردانی. ( حدود العالم ). لیف گیاهی است و در لوترا ریش را لیف گویند. ( نسخه ای از لغت نامه اسدی ).
دانی چه نام دارد کلکت به لوترا
اندر زبان اهل سخن ناودان شکر.کمال اسماعیل.خرد سرّ غیبی کند فهم از او
چو گوید سر کلک تو لوترا.کمال اسماعیل.هرچه با خویش و آشنا گوئی
همه مرموز و لوترا گوئی.کمال اسماعیل.التراطن؛ لوترا گفتن نه به لغت عرب. ( زوزنی ). و رجوع به مجموعه مترادفات ص 192 شود.

(تَ ) (اِ. ) نک لُتره.

زبانی که چند نفر برای خود ترتیب بدهند و با آن صحبت کنند که دیگران نفهمند، مانندِ زبان زرگری.

( اسم ) ۱- زبانی غیر معمول که دوکس باهم قرار داده باشند که بدان سخن گویند تا دیگران از آن چیزی نفهمند زبان شکسته: مردم استراباد بدو زبان سخن گویند: یکی به لوترا( ی ) استرابادی ودیگری بپارسی کردانی.

اسم: لوترا (دختر) (فارسی) (تلفظ: lutara) (فارسی: لوترا) (انگلیسی: lutara)
معنی: لهجه، شکسته زبانی

نک لُتره.

💡 بین سال‌های ۱۹۰۵ (۱۲۸۴) تا ۱۹۱۱ (۱۲۹۰) آرکانزاس شماری مهاجر آلمانی، ایرلندی و اسلواک را پذیرفت. آلمانی‌ها و اسلواک‌ها در مناطق شرقی و ایرلندی‌ها در جنوب شرق ایالت ساکن شدند. آلمانی‌ها بیشتر مسیحی لوتران و اسلواک‌ها مسیحی کاتولیک بودند. ایرلندی‌ها هم بیشتر پروتستان‌هایی از استان اولستر ایرلند بودند.

💡 چالوترا از پدری هندی و مادری انگلستانی به دنیا آمده‌است.