قوصره

( قوصرة ) قوصرة. [ ق َ ص َ رَ / ص َرْ رَ ] ( ع اِ ) قوصره. زنبیل خرما. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). ظرفی است از نی برای حمل خرما. ابوبکر گوید: گمان نمیکنم که این کلمه عربی محض باشد اگرچه عرب بدان تکلم کرده ودر شعر فصیح نیز آمده است. ( المعرب جوالیقی ص 277 ).ج، قواصر. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ):
مژدگانی که ره بصره به امن آمده است
میرسد قوصره و میخ طمع محکم دار.ابواسحاق اطعمه ( از فرهنگ نظام ).|| کنایه از زن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

(قَ صَ رَ ) [ ع. قوصرة ] (اِ. ) زنبیل، سبدی که در آن خرما ریزند.

سبد یا زنبیل تهیه شده از برگ درخت خرما.

قوصرة
زنبیل، سبدی که در آن خرما ریزند.

💡 گر جای گیر نیست چو جسم این لطیف جان تن را چرا تهی است میانش چو قوصره

💡 پیش ظاهربین چه قلب و چه سره او چه داند چیست اندر قوصره

💡 از حقیقت خبرت نیست که چون خواهد بود تو بدان علم و هنر قوصره ابلیسی

💡 دریده پهلوی همیان از آن زر بسیار دریده قوصره‌هاشان ز بار قند و نبات

💡 دو قوصره همی به سفر خواست رفت جانت زان بر گرفت سفرهٔ در خورد مطهره

💡 یک قوصره پر دارم ز سخن جان می‌شنود تو گوش مکن