قمیص

کلمه‌ی «قمیص» در فارسی به معنای پیراهن است، به‌ویژه پیراهنی که از پنبه دوخته شده باشد. این واژه از زبان لاتینی Camisia گرفته شده و در متون عربی و فارسی به صورت «قميص» وارد شده است. در کاربرد اصلی، قمیص به لباسی اشاره دارد که بر پوست بدن پوشیده می‌شود و هدف آن محافظت و پوشش بدن است. از نظر جنس، قمیص سنتی از پنبه بوده و پوشاکی از پشم به عنوان «قميص» محسوب نمی‌شده است. این واژه هم به صورت مذکر و هم مؤنث به کار رفته و در جمع «قمص» یا «اقمصه» گفته می‌شود. در منابع کهن، معانی فرعی دیگری هم برای «قمیص» ذکر شده است، مانند: صفت برای ستوری که صاحب خود را به حرکت درمی‌آورد؛ پوست یا غلافی که کودک در رحم در آن قرار دارد؛ اصطلاحی به معنای غلاف دل. اما کاربرد رایج و شناخته‌شده‌ی آن در زبان فارسی امروزی، همان پیراهن است.