قطع طریق

( قَ عِ طَ ) [ ع. قطع الطریق ] (مص ل. ) دزدی، راهزنی.

قطع الطریق
دزدی، راهزنی.

💡 این خود مقررست که ارباب هوش را قطع طریق عشق نه تنها همین به‌پاست

💡 دانی که چیست کعبه جان، جان کعبه اوست قطع طریق وادی آن طی ماسواست

💡 به پای قافله قطع طریق کن صائب ز برق و باد اگر پیشتر نمی افتی

💡 قطع طریق عشق به قدر تأمل است هر چند می شود ز کشیدن عنان گره

💡 در بسیط آمد مرکب ای رفیق مرکبی جوید پی قطع طریق

💡 قطع طریق معنی آسان رهی‌ست ای دل لیکن بر اهل صورت دشوار می‌نماید