قسوت

قسوت. [ ق َس ْ وَ ] ( ع مص ) قَسْوة. رجوع به قسوة شود.
قسوة. [ ق َس ْ وَ ] ( ع مص ) سخت و درشت گردیدن: فهی کالحجارة او اشد قسوة و ان من الحجارة... ( قرآن 74/2 ). || ناسره گشتن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || تاریک شدن. ( اقرب الموارد ). رجوع به قسو و قساوة و قساءة شود.

(قَ وَ ) [ ع. قسوة ] ۱ - (مص ل. ) سخت و درشت گردیدن. ۲ - (اِمص. ) سنگدلی.

۱. سخت دل شدن.
۲. سنگدلی.

( مصدر ) سخت دل شدن ۲ - ( اسم ) سخت دلی سنگدلی.

قسوة
سخت و درشت گردیدن.
سنگدلی.

💡 این قسوت دل هر چند دردی صعب است، و دین را آفتی بزرگ، اما مداوات آن سهل است. و در خبر مصطفی (ص) است: روی ابو هریرة: ان رجلا شکا الی النبی (ص) قسوة قلبه، فقال: «ان اردت ان یلین قلبک فأطعم المسکین و امسح رأس الیتیم».

💡 رگ و ریشهٔ قسوت از دل بکن که سنگ درشت است، نشتر شکن

💡 «وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَکُمْ عَلی‌ بَعْضٍ فِی الرِّزْقِ» رزق نفس دیگرست و رزق دل دیگر و رزق روح دیگر، اما رزق نفس قومی را توفیق طاعتست و قومی را خذلان معصیت، و رزق دل قومی را حضور دلست با دوام ذکر و قومی را صفت غفلت با دوام قسوت، و رزق روح قومی را کمال معرفتست و صفای محبّت و قومی را حبّ دنیا و شغل علاقت. و قال الفضیل: اجل ما رزق الانسان عمل یدلّه علی رشده و معرفة تورث مشاهدة ربّه.

💡 ترک استثنا مرادم قسوتیست نه همین گفتن که عارض حالتیست

💡 فایده دوم آن که دل رقیق شود، چنان که لذت ذکر و مناجات بیابد و از سیری قسوت و سختی دل خیزد تا هر ذکر که همی کند بر سر زبان باشد و اندرون دل نشود. جنید رحمهم الله همی گوید که هرکه میان خود و میان حق تعالی توبره طعام نهاده است و آنگاه می خواهد که لذت مناجات بیابد، هرگز این نشود.