قرمزی

قرمزی. [ ق ِ م ِ ] ( ص نسبی ) نسبت است به قرمز. آنچه رنگش سرخ باشد. ( از اقرب الموارد ).
- قرمزی روز؛ کنایه از شفقی است که پیش از طلوع آفتاب و بعد از صبح به هم رسد. ( مجموعه مترادفات ص 272 ).

(قِ مِ ) (اِ. ) ۱ - (ص نسب. ) منسوب به قرمز. ۲ - دیبای نازک سرخ رنگ.

هرچه با رنگ قرمز رنگ شده باشد، سرخ رنگ.

قرمز بودن سرخی. یا قرمزی روز. شفقی که پیش از طلوع آفتاب و بعد از صبح بهم رسد.
نسبت است به قرمز آنچه رنگش سرخ باشد.

(ص نسب.)
منسوب به قرمز.
دیبای نازک سرخ رنگ.

💡 قرمزی شاه نجف زینب این نه چمن است هست در گلشن امکان شه مردان گل سرخ

💡 همچنین دانم نخواهد ماند برگشت زمان موی جعدت عنبری و روی خوبت قرمزی

💡 - درماتیت سبوره‌ای (تورم و قرمزی پوست سر و صورت همراه با شورهٔ زیاد)

💡 اینکه دیدی که گس خان اتابک میسوخت اطلس قرمزی آتش زرخ افروخته بود

💡 قرمزی گل رویی برده صبر و آرامم در فرنگ محبوس است این دلی که من دارم