قد و بالا

قد و بالا.[ ق َ دُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) قامت:
ترا به سروین بالا قیاس نتوان کرد
که سرو را قد و بالا بذان تو ماند.دقیقی.شیوه و ناز تو شیرین، خط و خال تو ملیح
چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش.حافظ.

قامت

💡 سرو پیش قد و بالای تو دیدم پست است عقد زلف تو به انگشت گرفتم شست است

💡 به چهر و سیما فرزند ماه گردونی به قد و بالا مانند سرو کاشمری

💡 دریغا از قد و بالای علی اکبر دریغ از جعد گیسوی سمن سای علی اکبر

💡 در باغ روم بی‌تو و هر سرو که بینم پایش به هوای قد و بالای تو بوسم

💡 ای سرو سهی که قد و بالات خوشست آن دُرج پر از لؤلؤی لالات خوشست

💡 از پستی و بالا همه کس نعره برآورد هر جا که حدیث قد و بالای تو کردیم