فرچه

فرچه. [ ف ِ چ ِ ] ( اِ ) آلتی از موی اسب و مانند آن که چون جاروبی خرد باشد و گاه ِ تراشیدن ریش با آن صابون به ریش مالند، سهولت تراشیدن را. ( یادداشت به خط مؤلف ). مأخوذ از زبان ایتالیایی است. ( فرهنگ بزرگ فارسی -انگلیسی حییم ).

(فِ چ ) (اِ. ) = فرشه: وسیله ای ساخته شده از یک دسته الیاف طبیعی یا مصنوعی که بر روی دسته ای کوچک و عمودی بسته شده برای مالیدن چیزی بر یک سطح یا غیر آن مثل: قلم مو، فرچة ریش تراشی، فرچه برای واکس زدن.

۱. وسیله ای مانند برس برای مالیدن کف صابون به صورت هنگام تراشیدن ریش.
۲. ابزاری شامل یک دسته الیاف بر روی دسته ای کوچک برای مالیدن چیزی بر یک سطح.

قلم موبرای مالیدن کف صابون بصورت هنگام تراشیدن ریش
( اسم ) آلتی مرکب از دسته ای چوبین که بر روی آن تعدادی موی ( جانوران ) چسبانیده اند و بدان کف صابون را به صورت مالند تا بهتر تراشیده شود.

فرشه: وسیله‌ای ساخته شده از یک دسته الیاف طبیعی یا مصنوعی که بر روی دسته‌ای کوچک و عمودی بسته شده برای مالیدن چیزی بر یک سطح یا غیر آن مثل: قلم مو، فرچة ریش تراشی، فرچه برای واکس زدن.

💡 بافر چو هماست و استخوانست خوردش چو سگان ز فرچه خیزد

💡 گر زدعاگو کسی بپرسد و گوید حاصل تو زین سفرچه بود چه گوید؟

💡 زرشک سرو قدت شاخ سدره ازره رفت نگر که تا به قد سروغا تفرچه رسد

💡 ضیافت‌های نیجریه می‌تواند رنگارنگ و مجلل باشد، حال آنکه عرضه اقلام خوش طعم و میان‌وعده‌های کنار جاده که روی باربیکیو پخته شده‌اند یا در روغن سرخ شده‌اند، بسیار زیاد و متنوع هستند. هم چنین گوشت شکار در نیجریه مصرف می‌شود. تشی دم‌فرچه‌ای و موش نیزار، محبوب‌ترین گونه‌های گوشت شکار در نیجریه هستند.