فراغبال

فراغبال. [ ف َ ] ( ص مرکب ) آنکه بی تشویش معاش کند و بال در لغت عرب به معنی دل است. ( از آنندراج ). رجوع به فارغ بال و فارغ البال شود.، فراغ بال. [ ف َ غ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آسودگی خاطر. آسایش و راحتی خیال:
ور چو پروانه دهد دست فراغ بالی
جز بدان عارض شمعی نبود پروازم.حافظ ( دیوان چ قزوینی ص 230 ).

( ~. ) [ ع. فارغ البال ] (ص مر. ) آسوده خاطر.

فارغ البال
آسوده خاطر.

💡 فراغبال ز مرغان آن چمن مطلب که جوش لاله وگل راه باغبان ندهد

💡 دلت خوش است که داری ثمر درین بستان فراغبالی سرو روان چه می دانی؟

💡 فراغبال محال است راست کیشان را نشانه تنگ کند بر خدنگ میدان را

💡 فراغبالی در تنگنای چرخ مخواه همان به است که در بیضه بال وپر ندهند

💡 فراغبال درین بوستان نمی باشد که بوی سنبل و گل، دام در هوا بسته است