عنبربار

عنبربار. [ عَم ْ ب َ ] ( نف مرکب ) مخفف عنبربارنده. معطر و دارای بوی خوش. ( ناظم الاطباء ):
عکس خط و خال عنبربار آن مشکین غزال
می کند پرنافه چون صحرای چین آئینه را.صائب ( از آنندراج ).

( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) خوش بو، معطر.

دارای بوی خوش، خوش بو مانند عنبر.

خوش بو، معطر.

💡 گر شکنج زلف عنبربار بگشایی ز هم صد دل گم گشته یابی بسته بر هر تاره‌ای

💡 با روی چون گلنارش از برگ سمن باز آمدم با زلف عنبربارش از مشک ختن باز آمدم

💡 گر ز چاه جاه خواهی تا برآیی مردوار چنگ در زنجیر گوهردار عنبربار زن

💡 عکس خط و خال عنبربار آن مشکین غزال می کند پرنافه چون صحرای چین آیینه را

💡 سواد او چو خم زلف حور عنبربار هوای او چو دم باد صبح مشگ افشان

💡 ز دامنی که فشاند آن دو زلف عنبربار هزار قافله مشک تاتار رفت به گرد