طلایه دار

طلایه دار. [ طَ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) دیده بان:
هنوز میر خراسان به راه بود که بود
طلایه دار برآورده زان سپاه دمار.فرخی.طلایه دار لشکر گر نشد لاله چرا زینسان
نشیند هر گلی بر دشت و او بر کوهسار آید.فرخی.آری هرآنگهی که سپاهی شود به رزم
ز اول به چند روز بیاید طلایه دار.منوچهری.

( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) ۱ - فرماندة مقدمة سپاه، رییس جلوداران. ۲ - هر یک از افراد طلایه.

۱. پیشاهنگ، جلودار، سردسته.
۲. [قدیمی] فرماندهِ طلایه، رئیس جلوداران سپاه: هنوز میر خراسان به راه بود که بود / طلایه دار برآورده زآن سپاه دمار (فرخی: ۵۲ ).
۳. [قدیمی] دیده بان.

۱ - امیر طلایه رئیس جلو داران فرمانده مقدمه سپاه. ۲ - هر یک از افراد طلایه.
دیده بان

[ویکی فقه] طلایه دار به معنای پیش قراول و پیشروی لشکر است.
از آن در باب جهاد نام برده اند.
← در جهاد
۱. ↑ تذکرة الفقهاء، ج۹، ص۴۹.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۵، ص۲۰۵، برگرفته از مقاله «طلایه دار».
...

فرماندة مقدمة سپاه، رییس جلوداران.
هر یک از افراد طلایه.

💡 هنوز میر خراسان براه بودکه بود طلایه دار بر آورده زان سپاه دمار

💡 هر صبح طلایه دار آدم در راه فلک دو اسبه پوید

💡 پل ورلن در سال ۱۸۸۴ مقاله‌ای طولانی در باب مالارمه می‌نویسد و او را در شمار شاعران منحط قلم داد می‌کند و این شهرت مالارمه بسیاری برای مالارمه ایجاد می‌کند و او را در کنار طلایه داران مدرنیته و پیشگامان هنر و ادبیات قرار می‌دهد که نسل جوان شاعران نظیر آنری دو رینیه و پل والری سمبولیست‌ها آن‌ها را استاد خود می‌دانند.

💡 همچنینی او از صاحب نظران اقتصاد ریاضی و طلایه داران مکتب مارژینالیسم (نهایی گرایی) است.

💡 چو شد به لشکر نیسان طلایه دار نسیم بملک خسرو آذر نه زرنهاد و نه سیم