صفاهان

صفاهان. [ ص ِ ] ( اِخ ) مخفف اصفهان است:
تب زده زهر اجل خورد و گذشت
گلشکرهای صفاهان چه کنم.خاقانی.هادی امت و مهدی زمان کز قلمش
قمع دجال صفاهان به خراسان یابم.خاقانی.ای خراسان ترا شهاب نزیست
وی صفاهان ترا مجال نماند.خاقانی.ز پیروزی چرخ پیروزه رنگ
نبودش بسی در صفاهان درنگ.نظامی.کنون سر همه التفاتها آن است
که یک دوسال دهی رخصت صفاهانم.صائب.رجوع به اصفهان شود.
صفاهان. [ ص ِ ] ( اِ ) نام پرده ای از موسیقی که آن را در آخر شب سرایند. ( آنندراج ):
راست نهادند پرده هاش و به بختم
پرده کژ دیدم از ستای صفاهان.خاقانی.ور پرده عشاق صفاهان و حجاز است
از حنجره مطرب مکروه نزیبد.سعدی.

(ص ) (اِ. ) ۱ - سپاهان، اسم شهر اصفهان. ۲ - یکی از نواهای موسیقی قدیم.

= اصفهان: ور پردۀ عشاق صفاهان و حجاز است / از حنجرۀ مطرب مکروه نزیبد (سعدی: ۹۵ حاشیه ).

اصفهان
۱ - اصفهان. ۲ - ( اسم ) پرده ای است از موسیقی قدیم که آن را در آخر شب می سرودند.

سپاهان، اسم شهر اصفهان.
یکی از نواهای موسیقی قدیم.

💡 همچون درخت طوبی از اعتدال موسم در چار فصل باشد صاحب ثمر صفاهان

💡 در غریبی می توان گل چید از افکار من در صفاهان بو ندارم سیب اصفاهانیم

💡 چند بی سرمه مشکین سوادت باشم؟ می پرد چشم من ای خاک صفاهان مددی

💡 خدا یگانا، از راه لطف عام، ایزد؛ سه چار مزرعه‌ام در قم و صفاهان داد

💡 مدت سی سال هست کز سر اخلاص زنده چنین داشتم وفای صفاهان