شیرآور
لغت نامه دهخدا
( شیرآور ) شیرآور. [ وَ ] ( نف مرکب ) شیراور. حیوانی که شیر دهد. ( آنندراج ). شیرده و شیردار. ( ناظم الاطباء ). || شیرافزا. گیاه یا هرچه شیر انسان یا حیوان را افزون سازد. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
( شیر آور ) شیراور حیوانی که شیر دهد یا شیرافزا
فرهنگستان زبان و ادب
شیرآور
{Polygala} [زیست شناسی- علوم گیاهی] سرده ای از شیرآوریان علفی چندساله یا درختی کوتاه یا درختچه ای با حدود 500 گونه که دارای پراکنش تقریباً جهانی هستند و کرمینۀ (larva ) برخی از پروانه سانان از گونه های این سرده تغذیه می کنند
دانشنامه عمومی
شیرآور. شیرآور شیرافزا ( نام علمی: Polygala ) نام یک سرده از تیره شیرآوریان است. علفی چندساله یا درختی کوتاه یا درختچه ای با حدود ۵۰۰ گونه که دارای پراکنش تقریباً جهانی هستند و کرمینهٔ برخی از پروانه سانان از گونه های این سرده تغذیه می کنند.
ویکی واژه
سردهای از شیرآوریان علفی چندساله یا درختی کوتاه یا درختچهای با حدود ۵00 گونه که دارای پراکنش تقریباً جهانی هستند و کرمینۀ (larva) برخی از پروانهسانان از گونههای این سرده تغذیه میکنند.
جمله سازی با شیرآور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زمان تا زمان رای شیرآورد یلان را ز باره به زیر آورد
💡 کش ازباره کین بزیر آورد تنش را به چنگال شیرآورد
💡 آن اسب شیرآور در میدان جنگ، با سرعت و قدرت بسیار زیاد از میان صفوف دشمن میگذشت و باعث ایجاد وحشت و آشوب در میان سپاهیان میشد.
💡 پادشاه با نگاهی شیرآور به سربازان خود، آنها را به ایستادگی در برابر دشمن تشویق کرد و روحیه مبارزه و شجاعت را در قلب همه آنان دمید.
💡 در متون ادبی کلاسیک، توصیف صحنههای نبرد اغلب با استفاده از واژگانی چون شیرآور برای توصیف قهرمانان و اسبهای جنگی آنها همراه با هیجان زیاد است.