شکینه

💡 آن که بر نعمت الوان جهان دارد دست می برد رشک به نان جو و کشکینه ما

💡 مشکینه درغ گیسو پوشیده دوش بر دوش از کاکل معنبر مغفر نهاده بر سر

💡 چهره نعمت الوان شهان چون لاله داغ نان جو و کشکینه درویشان است

💡 مشکینه درع شب، که بود زرکش از نجوم؛ گردد بتن قبا، چو کشد خنجر آفتاب

💡 صبح شد ای ساقی مشکینه موی جامی از آن بادهٔ خورشید روی

💡 سمن‌سینه ترکان مشکینه‌مو را ز کافور سیمینه شد ارغوان‌ها

💡 در آموزه‌های عرفانی مربوط به کابالا، مفهوم شکینه به حضور الهی و تجلی خداوند در جهان مادی و قلمروهای معنوی اشاره دارد.

💡 برخی متکلمان معتقدند که شکینه نمادی از جنبه پذیرا و زنانه خداوند در تمام تعاملات پیچیده میان خالق و مخلوقات در جهان است.

💡 مطالعه عمیق متون کهن نشان می‌دهد که شکینه نقش بسیار مهمی در درک پیوند میان زمین و آسمان در تفکرات باستانی دارد.