لغت نامه دهخدا
شکرگزار. [ ش ُ گ ُ ] ( نف مرکب ) شاکرو سپاسگزار و حقشناس. ( ناظم الاطباء ). آنکه شکر نعمت و احسان کسی گوید. ( فرهنگ فارسی معین ):
نعمتت بار خدایا ز عدد بیرون است
شکر انعام تو هرگز نکند شکرگزار.سعدی.
شکرگزار. [ ش ُ گ ُ ] ( نف مرکب ) شاکرو سپاسگزار و حقشناس. ( ناظم الاطباء ). آنکه شکر نعمت و احسان کسی گوید. ( فرهنگ فارسی معین ):
نعمتت بار خدایا ز عدد بیرون است
شکر انعام تو هرگز نکند شکرگزار.سعدی.
(شُ. گُ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) سپاس گزار.
شکرگزارنده، سپاسگزار، آن که شکر نعمت و احسان کسی را به جا آورد.
شکرگزارنده، سپاسگزاری، بجا آوردن شکرنعمت
( صفت ) آن که شکر نعمت و احسان کسی گوید سپاسگزار. توضیح نوشتن این ترکیب به صورت شکر گذار غلط است. قیاس کنید با سپاسگزار.
سپاس گزار.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اشو، عارف هندی و رهبر جنبش مذهبی راجنیش، زرتشت را میستود و او را تنها مؤسس دین در دنیا میدانست که «علیه زندگی نبود، دینشِ دین جشن است، دین شکرگزاری وجود داشتن است. او با لذتهای زندگی مشکل نداشت و ترک دنیا را نمیپسندید.»
💡 احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل میدهد که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگزار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل میشود.
💡 افسوننشده در ابتدا قرار بود در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲ بهطور انحصاری از طریق دیزنی پلاس نمایش داده شود که مصادف با روز شکرگزاری بود. در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲، اعلام شد که انتشار شش روز به عقب کشیده میشود و در ۱۸ نوامبر منتشر میشود، اگرچه تاریخ انتشار اصلی در ۲۴ نوامبر در برخی مناطق حفظ میشود.
💡 گفت: من ترا مدح نگفته ام بل نعمت های خداوند را بر تو شمردم تا بر آن ها دوباره شکرگزاری. هشام گفت: این سخن از مدحت نیکوتر بود. و وی را صله بداد و گرامی داشت.
💡 آزادی از فقر، تصویر شکرگزاری یا من برای کریسمس خانه خواهم بود سومین نقاشی رنگ روغن از مجموعه آزادیهای چهارگانه اثر هنرمند آمریکایی، نورمن راکول است. این نقاشی از سخنرانی وضعیت کشور آمریکا که در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ توسط فرانکلین روزولت در برابر کنگره ایالات متحده آمریکا ایراد شد و به سخنرانی آزادیهای چهارگانه شناخته میشود الهام گرفتهاست.
💡 اما در ظاهر باید که گله نکند و پرده تحمل نگاه دارد و علی (ع۹ می گوید که درویشی باشد که عقوبت بود و نشان آن بدخویی و شکایت و خشم بر قضای خدای بود، و باشد که سعادت بود و نشان آن نیکو خویی و گله ناکردن و شکرگزاردن بود. و در خبر است که پنهان داشتن درویشی از گنجهای پُر است.