فرهنگ معین
(خُ شَ ) (ص مر. ) دارای حالت و رفتاری همراه با شادی و شادابی که موجب شادابی بیننده شود.
(خُ شَ ) (ص مر. ) دارای حالت و رفتاری همراه با شادی و شادابی که موجب شادابی بیننده شود.
دارای حالت و رفتاری همراه با شادی و شادابی که موجب شادابی بیننده شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فتاد تا دلم آن مست شوخ و شنگ شکست به شیشه خانهٔ رنگم هزار رنگ شکست
💡 بر قد خوبان نظر هر چند اهلی میکند کس ندارد اعتدال قد شوخ و شنگ تو
💡 جنگی چنین که رستم ازو خار میخورد با قد همچو شاخ گلی شوخ و شنگ کرد
💡 گو نام خود ز دفتر اهل نظر بشوی آن را که چشم بر صنمی شوخ و شنگ نیست
💡 آن نگار پیک باشد دلربای شوخ و شنگ خانه خود بردم و با او نمودم ضرب رنگ
💡 گلدسته نیست شاخ گیاهی است پیش تو این نخل گل که طبع من آراست شوخ و شنگ