شمنده

شمنده. [ ش َ م َ دَ / دِ ] ( نف ) مردم شجاع و دلاور. ( از برهان ) ( آنندراج ). || آشفته شونده. ( فرهنگ فارسی معین ). || پوینده. || بیهوش شده. ( برهان ). بیهوش. ( آنندراج )( انجمن آرا ). || بانگ و غریو برآورنده ( ازتشنگی و گرسنگی ). ( فرهنگ فارسی معین ). || بیم زده. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ):
شمنده مرغ بدان برج برفشاند پر
رمنده رنگ بر آن سنگ برگذارد گام.عنصری.

(شَ مَ دِ ) (ص فا. ) ۱ - رمنده، ترسنده. ۲ - بیهوش شونده. ۳ - آشفته شونده.
( ~. ) (ص فا. ) بوینده.

۱. ترسنده.
۲. رمنده.
۳. بوینده.

رمنده، ترسنده.
بیهوش شونده.
آشفته شونده.
بوینده.

💡 پیر طریقت گفت: میدان راه دوستی افراد است. آشمنده شراب دوستی از دیدار بر میعاد است. برسد هر که صادق روی به آنچه مراد است.