شج

شج. [ ش َ ] ( اِ ) زمین سفید سخت کم گیاه را گویند که در آن غله نروید. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
شج. [ ش ُ ] ( اِ ) شش. ریه. ( مهذب الاسماء ذیل ریه ).
شج. [ ش َج ج ] ( ع مص ) سر کسی شکستن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || قوت شراب به آب بشکستن. ( تاج المصادر بیهقی ). آمیختن شراب رابه آب. ( از منتهی الارب ). || شکافتن کشتی دریا را. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). || طی کردن بیابان را. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). قطع کردن مسافت. ( تاج المصادر بیهقی ). || بانگ کردن استر و کلاغ. ( المصادر زوزنی ).

(شَ جّ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - شکستن سر. ۲ - شکافتن کشتی دریا را.

( مصدر ) ۱ - شکستن سر. ۲ - شکافتن کشتی دریا را.
اندوهگین شدن غصه مند شد از استخوان

شکستن
شکافتن کشتی دریا را.

💡 وی در سال ۲۰۱۸ برندهٔ جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.

💡 بران شجر که دهد جویبار قدرش آب هر آسمان یکی از برگ سبز آن شجرست

💡 لیکن چه توان کرد که قوت نتوان کرد با گردش ایام به بازوی شجاعت

💡 فرق این باشجر آنست همانا که به بار از شجر میوه، از این لؤلؤ لالا آمد

💡 (به ما که مردم آزاده ایم طعنه مزن که سنگ بر شجر بی ثمر نیامده است)

💡 آتش طور زند شعله مدامش ز شجر هرکه نوری ز علی بر دلش افروخته است