سیج

سیج. [ س َ ] ( اِ ) مویز است که انگور خشک شده باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). مویز. ( فرهنگ رشیدی ).
سیج. ( اِ ) رنج. محنت. مشقت. ( برهان ) ( آنندراج ).
سیج. ( اِخ ) دهی است جزء دهستان مرکز بخش آستارا شهرستان اردبیل. دارای 211 تن سکنه. آب آن از رودخانه و چشمه. محصول آن غلات، تهیه زغال. شغل اهالی زراعت است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).
سیج. ( اِخ ) دهی است از دهستان چولائی بخش حومه شهرستان مشهد. دارای 542 تن سکنه. آب آن از رودخانه. محصول آنجاغلات و بنشن است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).

(اِ. ) رنج، محنت.
(سَ یا س ) (اِ. ) مویز، انگور خشک شده.

= مویز
رنج، محنت، مشقت.

( اسم ) ساز و سامان نظم و ترتیب: میداد چو نظم نامه را سیچ باقی نگذاشت به هر ما هیچ. ( امیر خسرو ).
دهی است از دهستان چولائی بخش حومه شهرستان مشهد

مویز، انگور خشک شده.
رنج، محنت.

💡 ملک ستانا بسیج رزم هری را کت ظفر و نصرت از یسار و یمین است

💡 بگشاد خون ز چشم من آن یار سیم بر چون بر بسیج رفتن بستم همی کمر

💡 وزین پیش کاین کار باشد بسیج نبد خوردنی‌ها جز از میوه هیچ

💡 به گرسیوز آنگه چنین گفت شاه که ببسیج کار و بپیمای راه

💡 تا کی گوئی که بوده‌ام به بسیجات کانچه بود در پس بسیج نداری

💡 روزی چو بازمانده ضعیفان ز کاروان دل واله بسیج یساق خدایگان