سوزه

سوزه. [ زَ / زِ ] ( اِ ) تریز جامه است که چابق باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). تریز جامه. ( غیاث ). سوزن:
خشتک زر سوزه پیراهنش
پر زر و در گشته ز تو دامنش.نظامی.دواج آسمان در پیش قدرت
کمینه سوزه ای از پیرهن گیر.عمید لومکی ( از آنندراج ).گرنه به همت سزای سبز دواجی
از چه ز مه سوزه قبای تو آمد.شمس طبسی ( از آنندراج ).|| تکمه قبا و در رشیدی به معنی پارچه مربع که در بغل پیراهن دوزند. ( غیاث ). پارچه مثلثی که از سر تریز ببرند تا بغلک را بر آن دوزند. ( ناظم الاطباء ). || بغلک و خشتک پیراهن و جامه. ( آنندراج ). || سرافرازی خاطر. || جاه. منزلت. مرتبه. || کبر. غرور. خودبینی. ( ناظم الاطباء ). || بثره های ریزه بر بشره از اثر خوی و جز آن. ( یادداشت بخط مؤلف ). جوش های خردتر از کورک. || گیاهی شبیه به اسفناج که در آشها کنند و مردم خراسان برغست و بتازی قثاء بری گویند. ( ناظم الاطباء ).

(زَ یا زِ ) (اِمص. ) عمل سوختن.
( ~. ) (اِ. ) تریز جامه، تک پارچه ای که در زیر بغل پیراهن یا میان شلوار دوزند.

تکه پارچه ای که زیر بغل پیراهن یا میان شلوار بدوزند، خشتک، خشتچه، تریز جامه: پرزر و دُر گشته ز تو دامنش / خشتک زر سوزۀ پیراهنش (نظامی۱: ۱۳ ).

( اسم ) تریز جامه چابق.
تریز جامه است که چاق باشد تریز جامه سوزن سرافرازی خاطر

عمل سوختن.
تریز جامه، تک پارچه‌ای که در زیر بغل پیراهن یا میان شلوار دوزند.

💡 ساری تش هیره (ایره)، تا سلم و تور بسوزه آدم نانجیبِ پرِ گور بسوزه

💡 آن یکی پیغمبر یزدان و این والی یزد وز پی تقلیدشان ما فرقه دلسوزه‌ایم

💡 ای بر دل من غم ترا دلسوزه سر گشته ز لعلت فلک پیروزه

💡 سه دیگر سراسر ز پیروزه بود بدو هر که دیدیش دلسوزه بود

💡 اگر کرامت و دلسوزیی کنی چه عجب که باد عالمت از دوستان دلسوزه

💡 گفت تشنه بوده‌ام من روزها شب نخفتستم ز عشق و سوزها