سندیکا

سندیکا. [ س ِ / س َ ] ( فرانسوی، اِ ) اتحادیه کارگران. گروهی که برای دفاع از منافع اقتصادی افراد تشکیل شود. سندیکای کارگران. ( فرهنگ فارسی معین ). اتحادیه.

(سَ ) [ فر. ] (اِ. ) اتحادیة صنفی برای دفاع از منافع اقتصادی مشترک افراد یک صنف.

انجمن های صنفی که به منظور حفظ حقوق و منافع مشترک افراد یک صنف تشکیل شود مانند سندیکای کارگران.

شرکت، نمایندگی صنفی، اتحادیه صنفی برای حقوق
( اسم ) گروهی که برای دفاع از منابع اقتصادی مشترک افراد تشکیل شود: سندیکای کارگران.

سندیکا ( به فرانسوی: Syndicat ) یا اتحادیه یا اتحادیهٔ صنفی یک تشکیلات خودگردان از افراد، بنگاه های اقتصادی، شرکت ها یا افراد حقوقی است که برای این متشکل می شوند تا منافعی که در آن سهیم هستند را ارتقاء دهند. در اکثر موارد[ نیازمند منبع] هدف این تشکل ها این است که سود اقتصادی خود را به حداکثر برسانند. [ نیازمند منبع]
این لغت از ریشه فرانسوی آن syndicat گرفته شده است؛ و از لاتین syndicus و از یونانی σύνδικος ( syndikos ) به تمام زبان ها راه یافته.
سندیکوس در لاتین وکیل و نماینده یک شهر را توصیف می کند.
این واژه به طور منظم در جنوب فرانسه مورد استفاده قرار گرفته است. در فرانسه این لغت به معنای نماینده یک بنگاه اقتصادی بود.
در سال ۱۵۱۴، یک فرهنگ لغت سیندیک را به عنوان یک انجمن تعریف می کند که هدف آن دفاع از منافع مشترک است.
اولین سندیکاها در آغاز قرن هجدهم در انگلستان به وجود آمد. انگلستان آن زمان در اولین رده کشورهای سرمایه داری قرار داشت. در فرانسه در خاتمه قرن هیجدهم، در ایالات متحده آمریکا در اوائل قرن نوزدهم، و در آلمان در اواسط قرن نوزدهم سندیکاها تشکیل شدند.
در آن مرحلهٔ تکامل جامعهٔ سرمایه داری، سندیکاها رفته رفته به سازمان های دائمی کم و بیش پراهمیت و نیرومند مبدل شدند.
در کانادا، حضور اتحادیه ها در اوایل قرن نوزدهم تأیید شده است، به هر صورت در جنگ ۱۸۱۲ ( جنگ انگلیس و آمریکا در سال ۱۸۱۲ )، صنعتگران متخصص ایالت Maritimes کانادا ساختار اتحادیه های کارگری را ایجاد کردند.
در سال ۱۷۳۰، یک فرهنگ لغت اتحادیه را به عنوان یک انجمن تعریف کرد که هدف آن دفاع از منافع حرفه ای بود. امروزه ایجاد اتحادیه های کارکنان در فرانسه با مواد قانونی L. 2131 - 1 تا L. 2131 - 6 قانونِ کار کدگذاری شده است. بر اساس مطالعات انجام شده، تعداد بالای اتحادیه های کارگری، نابرابری درآمد را کاهش می دهد. سازمان های حرفه ای تمایل دارند سیستم های پاداش را براساس معیارهای عینی، متصل به مشاغل و نه افراد، ترجیح دهند و علیه تبعیض عمل کنند.
یا سندیکاهای پخش که سازمان فروش روزنامه ها و مجلات یا شبکه های پخش برنامه های تلویزیونی هستند. مثلاً رادیو بی بی سی یک کسب و کار رسانه ای است. یا گروهی از نشریات که توسط یک مالک اداره می شوند.
یک سندیکای پخش به معنای ادغام سازمانی چندین ایستگاه تلویزیونی یا ایستگاه رادیویی است که از لحاظ اقتصادی دارای یک منطقه پخش محدود منطقه ای است. اصطلاح در اصل در ایالات متحده ساخته شد، جایی که سندیکاهای رسانه ای نقش مهمی ایفا می کنند. سندیکاهای تلویزیونی با توجه به جهت گیری قوی منطقه ای و استقلال اقتصادی و کارآفرینی خود، از شرکت های پخش رادیویی در سراسر کشور ( اصطلاحاً شبکه ها ) مانند NBC , CBS , ABC و فاکس متفاوتند.

sindacato
اتحادیة صنفی برای دفاع از منافع اقتصادی مشترک افراد یک صنف.

💡 همان‌طور که قبلاً ذکر شد، سندیکاها در اصل از شبکه‌های تلویزیون بزرگ مستقل هستند. به‌طور جدی، آن‌ها با شرکتهای به اصطلاح وابسته (ایستگاه‌های شریک) متفاوت هستند، برنامه‌های خود را در طول روز سازماندهی می‌کنند و از لحاظ اقتصادی مستقل هستند، اما حداقل برنامه شبانه اصلی را با برجسته‌ترین روزها از شبکه‌ها می‌گیرند.

💡 اتحادیه یا سندیکای عکاسان، طبق مادهٔ دوازده قانون کار، مصوب ۱۷ خرداد ۱۳۲۸ و آیین‌نامهٔ مربوطه در تاریخ ۱۳۳۱ در ادارهٔ مرکزی امور اتحادیه‌ها و اصناف وزارت کار به ثبت رسید. این اتحادیه در سال ۱۳۳۲، نامش به «اتحادیهٔ صنف عکاسان و فیلم‌برداران و آماتورهای عکاسی تهران و حومه» تغییر کرد.