سقاط

سقاط. [ س َق ْ قا ] ( ع ص ) بسیار سقوطکننده. || کسی که متاعهای افتاده را فروشد. ( اقرب الموارد ). نبهره فروش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || شمشیری که در پس ضریبه افتد یعنی مقطوع را بریده یا پس مقطوع رسد. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
سقاط. [ س ُ ] ( ع اِ ) آنچه برافتداز چیزی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
سقاط. [ س ِ ] ( ع اِ ) آنچه بردارند از خرما و جز آن و از جایی بجای دیگر برند. || غوره خرمای از درخت افتاده. || بال مرغ. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || خطا در نبشتن و در سخن و در حساب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || لغزش و خطا. ( اقرب الموارد ). || لغزش در فعل و یا قول. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ):
سقاطهای تو آن است و شعر من این است
به تو چه مانم ویحک به من چه میمانی.خاقانی.

(سُ ) [ ع. ] (ص. ) افتاده، ریخته.

شمشیر بران که پیش از مقطوع به زمین برسد.

افتاده، ریخته.

💡 مرا فانی کن اندر خویش با لذات که التوحید اسقاط الاضافات

💡 گر اسقاط اضافات است منظور یقین بیدل بس است الله الله از من‌الله و الی‌اللهش

💡 علی بن بُندار الصیرفی النّیسابوری گوید، رحمة اللّه علیه: «التصوّف إسقاطُ الرُّؤیَةِ لِلْحَقِّ ظاهراً و باطناً.»

💡 سقاطه‌های تو آن است و شعر من این است به تو چه مانم؟ ویحک به من چه می‌مانی

💡 قرأ اهل المدینة و الشام فان اللَّه الغنی باسقاط هو کما فی مصاحفهم.