سازوکار

(زُ ) (اِمر. ) نک مکانیسم.

{mechanism} [فیزیک] توصیف دقیق عملکرد یک دستگاه یا مراحل مختلف یک واکنش یا رخداد یک پدیده

سازوکار یا مِکانیسم ( به فرانسوی: Mécanisme ) دستگاهی برای تبدیل نیروهای ورودی به نیروهای خروجی مورد نظر است. همچنین مکانیسم، روالی است که برای انجام هدفی بر پا می شود. این روال با پاره های تشکیل دهنده اش را معمولاً به گونه ای جای گذاری می کنند که مجموعهٔ پدید آمده، کمابیش خودبه خود و تکراری کار مورد نظر را انجام دهد. مکانیسم به زبان ساده به مجموعه ای از اجزا گفته شود که حرکت را تبدیل یا منتقل کنند، یا باعث حرکت یک جسم شوند.
مکانیزم ها به طور کلی از یکی از روش های زیر کمک می گیرند:
• حرکت قطعات: چرخ دنده، تسمه، زنجیر، بادامک، پیرو و بازو …
• سیستم اصطکاکی: ترمز و کلاچ...
• ساختار اجزا: قاب، بست، بیرینگ، فنر و کاسه نمد...
• المان های مخصوص: پین، خار و هزار خار …

نک مکانیسم.

💡 این عارضهٔ عصبی را با پدیدهٔ انکار فرق دارد که نوعی سازوکار دفاعی روانی است، اما تلاش‌هایی صورت گرفته تا توضیح مشترکی برای این دو واقعه یافت شود. اَنوسوگنوزیا معمولاً در همراهی با اِیسوماتوگنوژیا دیده می‌شود که در آن، فرد وجودِ بخشی از بدن خود (مثلاً دست یا پا) را انکار می‌کند.

💡 سازوکار آزمایش، که در مقاله کیم و همکاران به تفصیل شرح داده شده، در شکل 2 نشان داده شده است. لیزر آرگون فوتون‌های تکی 351.1 نانومتری را تولید می کند که از یک دستگاه دو شکاف عبور می‌کنند (خط مشکی عمودی در گوشه سمت چپ بالای شکل).