زانیه

زناکار، بدکاره

پاکدامن، عفاف‌دار

( زانیة ) زانیة. [ ی َ ] ( ع ص )مؤنث زانی. زن زنا و فجور کننده. ( اقرب الموارد ). زناکار و جاف و روسپی. ( ناظم الاطباء ). زن زنادهنده. ( فرهنگ نظام ): الزانیه و الزانی فاجلدوا کل واحد منهما مائة جلدة. ( قرآن 2/24 ). || مرد زانی و «تا» برای مبالغه است. ( اقرب الموارد ).

(یِ ) [ ع. زانیة ] (اِفا. ) مؤنث زانی. زنی که به طریق حرام با مردی آمیزش کند.

زنی که به حرام با مردی هم بستر شود، زناکار.

زنی که بحرام بامردی همبسترشود، زوانی جمع
( اسم ) ۱ - مونث زانی زنی که از راه حرام با مردی آمیزش کند جمع زوانی. ۲ - مرد زنا کننده زنا کار ( تائ برای مبالغه است ).
زن زنا و فجور کننده زنا کار و جاف

[ویکی الکتاب] معنی زَانِیَةً: زن زناکار
ریشه کلمه:
زنی (۹ بار)
مقاربت با زن بدون عقد (بطرزنا مشروع) مصدر آن زنی و زناء مد و قصر هر دو آمده است (اقرب). زن زناکار را زانیه و مرد زنا کار را زانی گویند درباره این آیه سخن در «خبث» گذشت به انجا رجوع شود. نا گفته نماند زنا یکی از محرّمات دیم مبین اسلام و دارای احکام بخصوصی است و ثبوت آن که موجب حدّ باشد احتیاج به چهار شاهد عادل دارد مرد و زنی که مرتکب این عمل شده‏اند اگر شوهردار و زن دار باشند سنگسار می‏شوند و اگر بی شوهر و زن باشند به هر یک صد تازیانه زده می‏شود که به آن «جلد» گویند حکم سنگسار کردن در قرآن مجید ذکر نشده و حکم تازیانه زدن را آیه ذیل بیان می‏کند این آیه صد تازیانه برای هر دو از مرد و زن معین می‏کند و نیز دستور می‏دهد که اسیر عاطفه نشده و بر آن دو رأفت نکنید حکم تابع واقع است نه عاطفه باید ناموس جامعه در امان باشد و نیز عدهّای به هنگام تازیانه زدن حاضر باشند تا عبرت گیرند. چهار شاهد که درباره اثبات زنا گفتیم درباره آنکه به زنی عفیف نسبت زنا می‏دهد نیز لازم است و ایضاً در جریان افک آمده. رسول خدا صلی اللّه علیه و اله وسلم بیعت زنان مکّه را با چند شرط قبول کرد از جمله آن بود که زنا نکنند. *. ظاهر آیه مخصوصاً ذیل آن روشن می‏کند که مراد از آن حکم تحریمی است هر چند صدر آن به صورت خبر آمده است و خلاصه معنی آن با ملاحظه تفسیر اهل بیت علیهما السلام آن است مرد زنا کار هر گاه به زنا شهرت یافت و بر او اقامه حدّ شد تا توبه نکرده بر او نکاح زانیه و مشرکه حرام است همچنین است زن زناکار اگر توبه نکند جز زانی و مشرک نمی‏تواند او را نکاح کند (المیزان)