روزگار رفته

💡 از خیال روزگار رفته روز و شب سلیم در نظر دارم همین خواب پریشانی و بس

💡 غنچه گل نیستم تا از نسیمی وا شوم روزگار رفته سر در پیرهن دارد مرا

💡 تأسف است که بر روزگار رفته خورد برای کشته شدن صید را تپیدن نیست

💡 پند از این روزگار رفته پذیر تا نمانی به بند عقل اسیر

💡 به سوی خویش کشم روزگار رفته ز دست اگر به چنگ فتد آن کمند گیسویم

💡 این آه سوزناک فغانی زمان زمان از روزگار رفته خبر میدهد مرا

💡 او با نگاهی غمگین به عکس‌های قدیمی، به یاد روزگار رفته و خاطراتی می‌افتاد که اکنون تنها در ذهن او زنده و پابرجا مانده‌اند.

💡 بسیاری از شاعران بزرگ، در اشعار خود با حسرت از روزگار رفته و دوران شکوه و جلال گذشته صحبت کرده و از آن یاد کرده‌اند.

💡 تغییرات سریع تکنولوژی باعث شده است که بسیاری از آداب و رسوم روزگار رفته، در میان نسل‌های جدید به تدریج از بین بروند و فراموش شوند.