ردو

ردو. [ رَدْوْ ] ( ع مص ) سنگ انداختن کسی را: رداه بحجر( لغة فی الیاء ). ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).

سنگ انداختن کسی را رداه بحجر

💡 گردون ماند به آسیای سبک سیر گیتی چون اژدهای آدمی او بار

💡 شد ز شهر شام بر گردون نفیر چون ز احبار یهود اندر فطیر

💡 همی کرد از نشاط نغمه چنگ در آن مجلس ز گردون زهره آهنگ

💡 تا بخت فراهم کرد مدح تو امیری را گردونش همی خواند استاد فراهانی

💡 گردون لاجورد بدور عقیق تو بس خون لعل کز جگر کان برآورد

💡 چون وصلت قاسم بخدا بی شکیست آنجاکه منم غمزه وغم هردو یکیست