ذخر

ذخر. [ ذُ ] ( ع مص ) یخنی نهادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( مهذب الاسماء ) ( دهار ) ( منتهی الارب ). پس انداز کردن. پستائی کردن. نهادن. نگاه داشتن. اندوختن. پس اوکند کردن. پس افکند کردن. ذخیره کردن.
ذخر. [ ذُ ] ( ع اِ ) ذخیره. ( مهذب الاسماء ). چیزی نگاهداشته شده برای وقتی. یخنی. ( منتهی الارب ). پس انداز. پس افکند. پس اوکند. چیز پنهان کرده. چیز نهاده. پستائی. اندوخته. ج، اَذخار: سایه کردگار پرتو لطف پروردگار ذخر زمان و کهف امان. ( گلستان سعدی ).
ذخر. [ ذَ خ ِ ] ( اِخ ) نام کوهی است به یمن.

(ذُ خْ ) [ ع. ] (اِ. ) ذخیره، نگه داشته شده برای روز مبادا. ج. اذخار.

اندوخته، پس انداز، چیزی که برای آینده پس انداز کنند.

( اسم ) چیزی که نگاهداشته شده برای وقت احتیاج پس انداز پس افکنده ذخیره جمع اذخار.
نام کوهی است بیمن.

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)
ذخیره کردن. یعنی به شما از آنچه می‏خورید و آنچه در خانه‏هاذخیره می‏کنید خبر می‏دهم. اصل ادّخار اذتخار است ازباب افتعال تاء به ذال قلب شده و ادغام گردیده است و با ذال و دال تلفظ می‏شود. این کلمه تنها یکبار در قرآن بکار رفته است.

ذخیره، نگه داشته شده برای روز مبادا.
اذخار.

💡 ستوده معتمد الدوله عم خسرو عصر که ذخر گردش چرخست و فخر دور زمان

💡 هم از آن در بصدف گیتیش از ذخر سحاب هم از این در بشرف عالمی از فخر امم

💡 شعر من بمدح تو تاج تارک الهام جود تو بشعر من ذخر گردش ایام

💡 ایافخر ذوی التاج و یا ذخر من احتاج هبوطی لک معراج و نوری بک وهاج

💡 صبحی بود ز خواب بخیزیم گرد ما از اذخر و خلیل به ما بو دهد صبا

💡 ز نعمت دو جهان آنچه برشمردم به مگر ز خدمت فخر زمان و ذخر زمن