دربدری

مترادف‌ها

آوارگی، سرگردانی، بی‌خانمانی

متضادها

استقرار، سکونت، آرامش

لغت نامه دهخدا

دربدری. [ دَ ب ِ دَ ] ( حامص مرکب ) دربدربودن. صفت و حالت دربدر. آوارگی. پریشانی. نداشتن جا و محل اقامت ثابت از خود. بی خانمانی. و رجوع به دربدر شود.

فرهنگ فارسی

در بدر بودن صفت و حالت دربدر

جمله سازی با دربدری

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 روی سوی درشان زان ننهم تا نشوم چون امل روی به روئی چو اجل دربدری

💡 وحشی از این دربدری سود چیست چیست از این مقصد و مقصود چیست

💡 اهل حرم خود را در کوفه ببین حیران در کوفه ویرانه از دربدری گریان

💡 بنمای علاج دل پردرد سکینه کز بعد تو چون وی به جهان دربدری نیست

💡 باری باری بر خود کن نظری داد ازین دربدری آه ازین بی‌خبری

💡 می کند عامل معزول، مرا دربدری ورنه در خانه مرا دفتر و دیوانی هست

💡 داستان زندگی آن پیرمرد پر از سختی و دربدری بود که تمام عمر خود را برای تأمین معیشت خانواده در شهرهای مختلف سپری کرد.

💡 بسیاری از مهاجرانی که به دنبال فرصت‌های شغلی بهتر هستند، گاهی با تجربه‌ای تلخ از دربدری و بی‌خانمانی در کشورهای دیگر روبرو می‌شوند.

💡 شخصیت اصلی رمان، پس از از دست دادن دارایی‌های خود، با دوران سختی از دربدری و جستجوی همیشگی برای یک سرپناه امن مواجه شد.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران