خودپرست

مترادف‌ها

خودپسند، خودخواه، خودشیفته

متضادها

فروتن، متواضع

لغت نامه دهخدا

خودپرست. [ خوَدْ / خُدْ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) متکبر. ( برهان قاطع ). دارای عُجب. کسی که فریفته شخص خود باشد. ( ناظم الاطباء ):
تا خودپرست بودم کارم نداشت سامان
چون بی خودی است کارم سامان چرا ندارم ؟خاقانی.تو ستوری هم که نفْست غالب است
حکم غالب را بود ای خودپرست.مولوی.جوانی تندخوی ترشروی تهی دست خودپرست. ( گلستان سعدی ).
چرا حق نمی بینی ای خودپرست ؟سعدی ( بوستان ).پی ِ چون خودی خودپرستان روند
بکوی خطرناک مستان روند.سعدی.مرا توبه فرمایی ای خودپرست
ترا توبه زین گفتن اولی تر است.سعدی.

فرهنگ معین

( ~. پَ رَ ) (ص فا. ) متکبر، خود - خواه.

فرهنگ عمید

کسی که خود را بسیار دوست دارد و همه چیز را برای خود می خواهد، متکبر، خودخواه.

ویکی واژه

متکبر، خود - خواه.

جمله سازی با خودپرست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 این‌ها همه ساز خودپرستی بوده است شرمی شرمی ز خودپرستی تا کی

💡 آینه روزی که بگیری به دست خود شکن آن روز مشو خودپرست

💡 کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟ کو نیستی‌ای که ذوق هستی ببرد؟

💡 زدی سنگ بر شیشه ای خودپرست ز سنگ تو بنگر چه دل‌ها شکست

💡 رهروان زین باده مستی‌ها کنند خودپرستان، حق‌پرستی‌ها کنند

💡 و یا بر فرق عکس خویش در آب ز راه خودپرستی سایه‌بان شد

💡 او با رفتارهای بسیار خودپرست و بی‌توجه به نیازهای دیگران، باعث شده است که دوستان قدیمی خود را به تدریج از دست بدهد.

💡 مدیریت یک تیم بزرگ با فردی که بسیار خودپرست است، می‌تواند چالش‌های بسیار جدی و تنش‌های بیهوده در محیط کار ایجاد کند.

💡 برخی افراد به دلیل شخصیت خودپرست، همیشه سعی می‌کنند در تمام جمع‌ها مرکز توجه باشند و به حرف‌های دیگران توجهی نکنند.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران