حیرت زده

( ~. زَ دِ ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) متحیر، سرگشته.

( صفت ) متحیر سرگشته: (( باقیاف. حیرت زده. ) )

متحیر، سرگشته.

💡 دست مژه برداشتنم، عرض تمناست حیرت زده‌ام شوخی فریاد من این است

💡 کنیزان سیه بخت اندرین کار همه حیرت زده چون نقش دیوار

💡 حیرت زدهٔ نامهٔ سر در گم خویشیم شد نام فراموش، به پایان چه نویسیم؟

💡 چون آینه از دیدهٔ حیرت زده، شادم از کف ندهم فیض لقایی که تو داری

💡 در خاطر عاشق نبود را تردد در دیده حیرت زده وسواس طلب نیست

💡 این کوچهٔ عمر، وحشت افزا راهی ست حیرت زده است هرکجا آگاهی ست