آلوده دامانی

آلوده‌دامانی
(قدیم): آلوده دامان بودن، آلوده دامن. زن سبک‌ساری نبیند تا گران‌سنگ است و پاک/ پاک را آسیبی از آلوده دامانی نبود. «پروین‌اعتصامی»

💡 ترا دل مانده در قید تن از آلوده دامانی وگرنه دانه چون شد پاک با خرمن نمی سازد

💡 ترا پاک آفرید ایزد، ز خود شرمت نمی‌آید که روزی پاک بودستی، کنون آلوده دامانی

💡 مکن ز آلوده دامانی (سحاب) اندیشه تا داری هم از فیض سحاب لطف ایشان چشم احسان‌ها

💡 ز می تر دامنی وز بیخودی سازی گریبان چاک مگر گشتت گریبان چاک ازین آلوده دامانی؟

💡 نه از پیوند هر آلوده دامانی بود باکش همین ترسد ز من آلوده گردد دامن پاکش

💡 عکس خود را دید در می زاهد کوتاه بین تهمت آلوده دامانی به جام باده بست