لغت نامه دهخدا
( آئن ) آئن. [ ءِ ] ( ع ص ) مرفّه و تن آسان.
( آئن ) آئن. [ ءِ ] ( ع ص ) مرفّه و تن آسان.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با این حال، «پیتاس» آئنیاس فراتر از تقوای فرزندی و ارادت او به پدرش است: همچنین چندین نمونه از شور مذهبی در او دیده میشود. آئنیاس پیوسته مطیع خدایان است، حتی در اعمالی که مخالف خواستههای خود است. همانطور که او به یکی از این دستورهای الهی پاسخ مثبت میدهد و در عین حال میگوید «من به میل خودم به ایتالیا سفر نمیکنم.»
💡 در سر گاواین و شوالیه سبز (اواخر قرن چهاردهم)، شاعر مروارید، مانند بسیاری دیگر از نویسندگان انگلیسی، از آئنیاس برای ایجاد شجرهنامهای برای پایهگذاری بریتانیا استفاده کرد و توضیح داد که آئنیاس «به دلیل خیانت خود مورد استیضاح قرار گرفت و ثابت شد که صحت دارد.» (خط 4).
💡 آئنیاس و گروهش با کشتی به کرت میروند و شروع به ساختن شهر جدیدی کردند، اما به زودی طاعون وحشتناکی رخ میدهد. خدایان تروا در خواب به آئنیاس ظاهر میشوند و توضیح میدهند که پدرش اشتباه میکند: سرزمین اجدادی که آپولون به آن اشاره کرده، کرت نیست، بلکه ایتالیا است.
💡 سپس به الیزیوم میرسد و در آن جا با روح پدرش ملاقات میکند. پدرش روح فرزندانی که قرار است از نسل آئنیاس پدید آیند و روم را به بزرگی برسانند به او نشان داده و او را با مژده بزرگی، به ادامه سفرش به سوی ایتالیا ترغیب میکند. آئنیاس بازمیگردد و بیدرنگ به سوی ایتالیا بادبان میکشد.
💡 بروس لودن آئنیاس را به عنوان «نوع» معرفی میکند: تنها فرد (یا خانواده) با فضیلت که از نابودی عمومی در امان ماندهاست، به مانند افسانک اوتنپیشتی، باوسیس و فیلمون، نوح، و لوط. شبه آپولودوروس در کتاب شبه آپولودوروس خود توضیح میدهد که «... یونانیان به دلیل تقوای او فقط او را زنده و در امان گذاشتند.»