آسمانی
آسمانی در زبان فارسی دو معنی اصلی و بنیادین دارد که هر یک از آن‌ها به جنبه‌های مختلفی از زندگی بشر و نگرش‌های دینی اشاره دارد. نخستین معنای آن، به مفهوم مربوط به آسمان یا سماوی است. این مفهوم به طور کلی به پدیده‌های طبیعی و کیهانی اشاره دارد که در آسمان‌ها و فراسوی زمین قرار دارند. در این راستا، آسمان به عنوان نماد بی‌نهایت و وسعت، همواره مورد توجه انسان‌ها بوده و نقش مهمی در فرهنگ‌ها و ادبیات مختلف ایفا کرده است. دومی به معنای الهی یا ربانی است که به خداوند و مفاهیم دینی مرتبط می‌شود. این مفهوم به ویژه در متون مذهبی و فلسفی، به وجود خداوند و ویژگی‌های او اشاره دارد و به نوعی نشان‌دهنده ارتباط انسان‌ها با عالم الهی و حقیقت‌های معنوی است. در واقع، واژه آسمانی در این زمینه به نوعی یادآور ارتباطات عمیق و معنوی انسان با خداوند و جستجوی حقیقت‌های متعالی است. به این ترتیب، آسمانی نه تنها به عنوان یک واژه، بلکه به عنوان یک مفهوم عمیق و چندلایه، می‌تواند نمایانگر تجربیات انسانی در جستجوی معنا و هویت در دنیای مادی و معنوی باشد. در نهایت، هر دو معنی آسمانی، به نوعی نگرش بشر به جهان و جایگاه او در آن را منعکس می‌کند و نشان‌دهنده تلاش‌های پیوسته انسان برای درک و فهم عمیق‌تری از هستی و مبدأ وجود است.
مترادف‌ها
سماوی، ملکوتی، فلکی
متضادها
زمینی، خاکی
ویکی واژه
منسوب به آسمان؛ ویژگی آنچه از آسمان آمده است. قسمت، سرنوشت، مقدر.
سماوی، سپه. نجومی. عالی. آبی روشن. خدایی.
جمله سازی با آسمانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 همه گفتند کاینجا جز خطر نیست که تیر آسمانی را سپر نیست
💡 چنین باشد فتوح آسمانی کت از جائی رسید کان را ندانی
💡 همی ستانی ملک و همی گزاری کام به آسمانی اقبال و ایزدی الهام
💡 تماشای رنگ‌های خیره‌کننده و درخشان در پهنه آسمانی هنگام غروب خورشید، تجربه‌ای بسیار آرامش‌بخش و لذت‌بخش برای هر بیننده‌ای فراهم می‌کند.
💡 ستاره‌های درخشان در دل پهنه آسمانی در شب‌های صاف و بی‌ابر، مانند جواهراتی قیمتی بر روی یک مخمل سیاه می‌درخشند.
💡 برخی از پدیده‌های طبیعی مانند بارش باران و حرکت ابرها در فضای آسمانی، بخش مهمی از چرخه حیات زمین را تشکیل می‌دهند.
