اسطوره

اسطوره به داستان‌هایی اطلاق می‌شود که به توجیه پدیده‌های طبیعی، اجتماعی یا تاریخی می‌پردازد. این داستان‌ها معمولاً شامل شخصیت‌های فوق‌العاده، خدایان و قهرمانان هستند و به نوعی در فرهنگ و باورهای یک جامعه ریشه دارند. ویژگی‌های اسطوره‌ها شامل نمادین بودن، انتقال ارزش‌ها و هنجارهای فرهنگی و ایجاد حس هویت مشترک در میان افراد است. اسطوره‌ها و افسانه‌ها هر دو داستان‌های فرهنگی هستند، اما تفاوت‌های اساسی دارند. اسطوره‌ها به توضیح پدیده‌های بنیادین و مهم زندگی انسانی می‌پردازند و معمولاً با خدایان و شخصیت‌های مذهبی در ارتباطند. در مقابل، افسانه‌ها غالباً داستان‌های تخیلی و سرگرم‌کننده‌ای هستند که می‌توانند شامل عناصر واقعی و غیرواقعی باشند، اما به شکل مستقیم به اصول وجودی نمی‌پردازند.

لغت نامه دهخدا

اسطوره. [ اُ رَ ] ( ع اِ ) اسطور. اسطارة. سخن پریشان و بیهوده. سخن باطل. ( غیاث ). || افسانه. ( مهذب الاسماء ) ( غیاث ). ج، اساطیر:
قفل اسطوره ارسطو را
بر در احسن الملل منهید.خاقانی.

فرهنگ معین

(اُ طُ رِ ) [ ع. ] ( اِ. ) ۱ - افسانه، قصه. ۲ - سخن بیهوده و پریشان. ج. اساطیر.

فرهنگ عمید

قصه ها و حکایت های بازمانده از دوران باستان دربارۀ خدایان، قهرمانان، و به وجود آمدن اشیا و حوادث.

فرهنگ فارسی

افسانه، قصه، حکایت، سخن پریشان وبیهوده، اساطیر جمع
( اسم ) ۱ - افسانه قصه. ۲ - سخن پریشان. جمع: اساطیر.

جملاتی از کلمه اسطوره

لوی استروس عقیده داشت اسطوره‌ها بازتاب الگوهای ذهنی انسان هستند و بیش‌تر در پی یافتن این ساختارهای ذهنی و به‌ویژه دوگان‌های متضاد (همچون خوب و بد، یا مهربان و ستمگر) در دل اسطوره‌ها بود.
آیاس کوچک یا آژاکس کوچک (یونانی باستان: Αἴας) یک قهرمان در فرقه قهرمان یونانی و اسطوره‌شناسی یونانی، پسر اویلئوس، پادشاه لوکریس بود. او را آژاکس کوچک یا «لوکریایی» می‌نامیدند، تا او را از آژاکس بزرگ (آیاس)، پسر تلامون متمایز کنند.