برافراشتن

برافراشتن. [ ب َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) برافراختن. افراشتن. بالا بردن. بلند کردن. ( ناظم الاطباء ). ترفیع:
بصدمردش از جای برداشتی
ز هامون بگردون برافراشتی.فردوسی.|| تشیید. شید. برافراشتن بنا. ( ترجمان القرآن ): و پادشاهان محتشم را حث باید کرد بر برافراشتن بناء... ( تاریخ بیهقی ). رجوع به افراشتن شود.

( ~. اَ تَ ) (مص م. ) ۱ - بالا بردن پرچم. ۲ - بنا کردن ساختمان.

= افراشتن

( مصدر ) ۱- بلند کردن ( درفش ورایت ). ۲- بنا کردن ساختمان و بر آوردن آن. یا برافراشتن آواز. بلند کردن آواز.

به‌اهتزاز درآوردن، افراشتن، بالا بردن، بلند کردن
برپا کردن، استوار کردن

💡 علم ها ز هر سو برافراشتند همه رزمرا بزم پنداشتند

💡 به انصاف گردن برافراشتند به تحسین او بانگ برداشتند

💡 علم ها به گردون برافراشتند به دارای دژ نعره برداشتند