بد حالی

بدحالی. [ ب َ ] ( حامص مرکب ) بدی وضع و حالت. ناخوشی. ( از ناظم الاطباء ). ضراء. ( ترجمان القرآن جرجانی ترتیب عادل بن علی ). ضر. ضرر. ضاروراء. رثاثة. رثوثة. بذاذت. ( منتهی الارب ): مردی با اسپی نزدیک من فرستاد که چنانکه هستی برنشین و نزدیک من آی. من از بدحالی و برهنگی شرم داشتم. ( سفرنامه ناصرخسرو ). || مأیوسی و ناامیدی. || حزن. ( ناظم الاطباء ).

بدی وضع و حالت ناخوشی.

{illness} [پزشکی] بدتر شدن حالت ها و کارکردهای جسمی و اجتماعی و عاطفی و ذهنی فرد در مقایسه با وضعیت قبلی او

malore

💡 پس چرا باید که باشد با نکو ذاتی تو بنده بد حالی خود بیحد و غایت یافته

💡 دلم ز یاد تو یک لحظه نبد حالی عجب که یاد نزاری ناتوان کردی

💡 ز بد حالی چو چشمش گشت مضطر برادر گفت کای جان برادر